1400/3/30 : یکشنبه
تاریخ ارسال : 1400/03/19    

حمیدرضا نوربخش:

مرادخانی مردی با تدبیر و یکی از تکیه گاه های جامعه موسیقی بود

مدیرعامل خانه موسیقی در مراسم تشییع زنده یاد علی مرادخانی گفت: مرادخانی یک نام بود، یک منصب نبود، او برای همه قابل احترام بود و حرفی که میزد شنیده می شد.انسانی باتدبیر بود و ما جامعه موسیقی یکی از ستون ها و تکیه گاه هایمان را از دست دادیم.
مرادخانی مردی با تدبیر و یکی از تکیه گاه های جامعه موسیقی بود

مدیرعامل خانه موسیقی در مراسم تشییع زنده یاد علی مرادخانی گفت: مرادخانی یک نام بود، یک منصب نبود، او برای همه قابل احترام بود و حرفی که میزد شنیده می شد.انسانی باتدبیر بود و ما جامعه موسیقی یکی از ستون ها و تکیه گاه هایمان را از دست دادیم.


به گزارش سایت خانه موسیقی، مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زنده یاد علی مرادخانی، مدیرعامل موزه موسیقی و معاون سابق هنری وزارت ارشاد صبح 19خردادماه در قطعه 20 بهشت زهرا برگزار شد.

در ابتدای این مراسم که با حضور جمع زیادی از مسئولان دولتی و همچنین هنرمندان برگزار گردید، سیدعباس سجادی(مجری مراسم) شعری را قرائت کرد و ضمن ابراز تاسف برای درگذشت زنده یاد علی مرادخانی این ضایعه را به جامعه هنری و همه دوستدارانوی تسلیت گفت. سجادی در ابتدا از حجت الاسلام دعایی برای سخنرانی دعوت کرد.

 

*مرادخانی پناه ما از تعصب‌های بی جا بود

حجت الاسلام دعایی مدیر مسئول روزنامه اطلاعات در این مراسم گفت: من معمولاً اهل سخنرانی در چنین برنامه‌هایی نیستم منتها علاقه و ارادت من به علی مرادخانی در حد درکم به شکلی است که برای من مصداق بود، سَمبل بود و نمونه‌ای از صفا و پاکی و بی ریایی بود. او مهم‌تر از هر نکته‌ای تخصص و اشراف زیادی در مدیریت فرهنگی هنری کشور بود. علی مرادخانی پناه ما بود. ما هر زمان که از تعصب‌های بی جا و از ندانم کاری‌های بی جا درمانده می‌شدیم، با علی مرادخانی حرف می‌زدیم و آرام می‌شدیم. او همه ما را تسلی می‌داد و مظهر امیدآفرینی بود.

 

وی افزود: علی مرادخانی در حوزه‌ای که تصدی آن را به عهده داشت، انسان دقیقی بود که در لغزندگی حوزه مدیریتی است بسیار دغدغه‌مند رفتار می‌کرد، او با درک هنرمندانه و تخصصی‌اش منش و رفتار انسانی را می‌فهمید و هر آنچه در تواضع و حق شناسی و مردم داری داشت دریغ نمی‌کرد. او پناه وزیران زیادی بود و من به جناب سید عباس صالحی تسلیت می‌گویم و می‌دانم شما بازوی توانایی را از دست دادید. من می‌دانم در دوران تصدی جناب مسجد جامعی در وزارت ارشاد این نازنین پناهی برای او بود. آقای مرادخانی تو راه خدا را خوب رفتی و خداوند هم قلب‌ها و دل‌های نازنینی را به تو متوجه کرد. من می‌دانم خیلی‌ها تو را دوست دارند. همین عزیزانی که امروز در مراسم خاکسپاری شما حضور دارند از جمله افرادی هستند که کمتر در جایی حضور پیدا می‌کنند.

 

دعایی گفت: امیدوارم کسانی که علی مرادخانی را درک کرده بودند، از همان چهره خندان، متبسم را که پر از درک و معنا بود تاسی کنند و بنده امیدوارم خداوند پاداش نیکو به مرحوم مرادخانی عطا کند. او واقعاً خدمت زیادی کرد که جا دارد به همین مناسبت یک نکته را بگویم. اینکه عزیزان به یاد هم باشیم زیرا به هر جا برسیم آخرین منزل هستی همین‌جاست و خوشا به سعادت فردی که برای این روز ذخیره‌های خوبی داشته باشد.

 

*مرادخانی شور زندگی داشت و همه صورتش لبخند بود

در ادامه مراسم سید عباس صالحی (وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی) پشت تریبون قرار گرفت و گفت: غم سنگین و تلخ سردی است و غربت عزیزمان علی مرادخانی بسیار سنگین است. او با بیش از ۴ دهه فعالیت در عرصه فرهنگ و هنر ایران چهره فراموش شدنی در فرهنگ ایران خواهد بود. علی مرادخانی از چند جنبه خاص و متمایز است. نکته اول در زیست فردی اوست که من در اینجا به چند نکته بسنده می‌کنم. علی مرادخانی شور زندگی داشت او همه صورتش لبخند بود، صدایش گرمابخش بود که حتی در همین بیماری هرگز نشانی از بیماری نداشت و صدایش سرشار از زندگی بود. علی ما یک زندگی جاری بود. ویژگی دیگر او ترکیب تدین و هنر بود که برگرفته از یک خانواده اهل زهد با تمام وجود شورمندی و شیفتگی هنر را داشت.

 

وی با اشاره به اینکه درباره ویژگی‌های علی مرادخانی ساعت‌ها می‌توان صحبت کرد، افزود: نکته دیگری که می‌توان درباره مرحوم علی مرادخانی به آن اشاره کرد، وجود پاره‌ای از اخلاق و رفتار توصیه شده از سوی بزرگان و انبیا به ما در وجود علی مرادخانی بود که خیلی واضح و روشن آن را می‌دیدیم. تواضع، ادب، حسن خلق، صمیمیت، بی تعارف و بی تکلفی از جمله ویژگی‌های رفتاری بود که می‌توانستیم در وجود علی مرادخانی ببینیم. اینها نکاتی نبود که بخواهیم در مدت طولانی هم زیستی با او متوجهش شویم، او در کوتاه مدت و با مجالست‌های مختصر هم این ویژگی‌های اخلاقی و انسانی را به ما نشان می‌داد. اینها گوشه‌ای از محور خصوصیات رفتاری بود که علیِ ما زیست مسلمانی و انسانی داشت. این زیست انسانی و مسلمانی هم چیز کمی نبوده و در روزگار ما موضوع بسیار غریب، غریب و غریبی است.

 

صالحی افزود: نکته سومی که درباره علی مرادخانی می‌توان به آن اشاره داشت، داشتن اخلاق حرفه‌ای است. به هر حال انسان در هر شغلی که گام می‌گذارد، آن شغل و حرفه اخلاق حرفه‌ای خاص خود را دارد. اخلاق حرفه‌ای مدیر فرهنگی و هنری هم اخلاق خاصی باید باشد و علیِ ما این اخلاق را در حوزه‌های مختلف داشت و نشان می‌داد. سعه صدر فراوان، تعامل او با مجموعه‌های مختلف که این روزها در فقدان و سوگ او متألم هستند را هم می‌توان در میدان اخلاقی و رفتاری او دید. علی مرادخانی در فراز و نشیب زندگی شخصی و حرفه‌ای هنرمندان حامی و همراهشان بود و تک تک هنرمندان خاطرات زیادی از این حوزه دارند که چگونه علی مرادخانی در تنگناها به سراغ آنها رفته بود. او مشاور امین، صدیق و بی مزد منتی برای اصحاب فرهنگ و هنر بود که داشته‌ها و دانسته‌های خودش را به راحتی در کف اخلاص می‌گذاشت و تقدیم می‌کرد. او دربرگیرنده نکات و اخلاق متفاوتی در اخلاق حرفه‌ای خود داشت که در حوزه فرهنگ و هنر تلاش می‌کرد.

 

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در بخش پایانی صحبت‌های خود ضمن گرامیداشت یاد و خاطره مدیران درگذشته وزارت ارشاد طی سال‌های گذشته بیان کرد: دستاوردهای و رهاوردهای مدیریتی علی مرادخانی از ویژگی‌های بارز او بود. او از نسل مدیرانی بود که از نسل روحانیت و با دغدغه‌های انقلاب اسلامی که در این زمینه داشت، به میدان آمد. او چهار دهه از عمر خودش را در این میدان گذراند. علی مرادخانی در طول سه دهه مدیریتش در جای‌جای فرهنگ و هنر ایران به طور خاص در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نقش مدیریتی ویژه‌ای داشت. وی سهم زیادی در معرفی فرهنگ و هنر ایران به منطقه و دنیا داشت. او دغدغه مند این بود که نسیم و عطر فرهنگ و هنر به عنوان نقطه کانونی ایران توسط هنرمندان به جهان برسد. او یک دغدغه مند واقعی حوزه فرهنگ و هنر بود که در این ۳۰ سال زحمات مستقیم و غیر مستقیمی زیادی کشید. میدان دومی که علی مرادخانی در آن حضور داشت، حوزه موسیقی بود که با تعلق خاطرش به این حوزه، هم در میراث بانی موسیقی ایرانی و هم در خلق و تولید آثار تازه و اثر گذار به عنوان یک پناهگاه در جمع پریشان اهل موسیقی نقش بسیاری داشت. او در حافظه تاریخی همکاران بنده در وزارت ارشاد و اصحاب فرهنگ و هنر باقی می‌ماند. او گرچه به ظاهر در میان ما نیست اما چون روح بزرگش و چون کارهای بزرگش باقی و جاودان باقی خواهد ماند.

 

*مرادخانی یک مدیر تشریفاتی نبود

احمد مسجدجامعی)عضو شورای اسلامی شهر تهران و وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی( نیز پس از صحبت‌های صالحی ضمن تسلیت به مناسبت درگذشت علی مرادخانی گفت: باعث تاسف است که ما این شخصیت گرانقدر را در این روزها از دست دادیم. شاید هم باید از حوزه بهداشت و درمان بیشتر انتظار کار و تلاش داشته باشیم که در این شرایط هم مرحوم مرادخانی و هم مرحوم حجت الاسلام محتشمی پور به دلیل کرونا جانشان را از دست دادند. این عزیزان بخشی از جامعه فرهنگ و هنر و اندیشه هستند و امیدوارم این مقدماتی که برای واکسن فراهم شده، سرعت بیشتری پیدا کند. اتفاقاً یکی از موارد مهمی که علی حتی روزهای آخر عمرش پیگیری می‌کرد، همین مساله واکسن ویژه هنرمندان بود که من در جریانم در همان حال وخیم به عباس سجادی تماس می‌گرفت و اسامی تعدادی از هنرمندان را به او می‌داد تا برای تزریق واکسن آنها امکانات لازم فراهم شود.

 

وی افزود: علی مرادخانی فقط سخنرانی نمی‌کرد، او حسی به هنرمندان داشت که نشات گرفته از علاقه و مهربانی او به هنر و هنرمندان بود. او یک مدیر تشریفاتی نبود و هیچ گاه دوستی که با هنرمندان داشت به شیوه یک قرارداد مطرح نمی‌شد. او مدیر بخشنامه‌ای نبود و از روی محبت‌ورزی درون و یک جوشش دلی کارهای مربوط به هنرمندان را انجام می‌داد. ما شاهد این بوده‌ایم که حتی در زمانی که علی مرادخانی یا از پستی برکنار می‌شد یا به صورت تشویق در پستی منصوب می‌شد، بسیاری از هنرمندان به او مراجعه کرده و مشکلاتشان را بیان می‌کردند. به همین منظور ما کمتر مدیری را سراغ داریم که هم ضوابط و شرایط مدیریتی‌اش را حفظ کند و هم بتوانند مدیریت مدنی را در جامعه فرهنگ و هنر کشور بسط دهند.

 

وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی ضمن ارائه خاطراتی از همکاری‌اش با مرحوم علی مرادخانی تصریح کرد: به اعتقاد من علی مرادخانی یک مدیر مدنی بود که به اعتقاد خود به تنهایی می‌توانست یک اداره کل باشد. او آن زمان که حتی در پستی وجود نداشت هم فرد موثری بود. او نیازی به صدور بخشنامه نداشت و می‌توانست با گفتگو بسیاری از مسائل را حل می‌کرد. مرادخانی از آن دسته افرادی بود که در فضای تلخ هم می‌توانست لبخند و همدلی را به همراه بیاورد این فرآیند هم مختص خودش بود. وی از جمله افرادی بود که با همه هنرمندان ارتباط برقرار و چارچوب‌های خودش را هم حفظ می‌کرد. او شجاعت اقدام در شرایط دشوار را داشت و هزینه این شجاعت را هم می‌داد. دوستان موسیقی شاهد هستند آن زمان که ما می‌خواستیم سمفونی «خسوف» به عنوان یکی از اولین سمفونی‌های آیینی در کشور را اجرا کنیم علی مرادخانی شجاعت داشت و آن کار را با حاشیه‌های بسیار فراوانش اجرا کرد. اینها شجاعتی می‌خواست که علی مرادخانی در چارچوب مدیریتی‌اش راه‌های جدیدی را باز کرد. به عبارتی وقتی ما به نتیجه رسیدیم که نام مبارک حسین و سیدالشهدا باید به شیوه‌های دیگری هم در دنیا گفته شود، او وارد عمل شد و کارهای موثری انجام داد.



*علی مرادخانی یک نام بود، یک منصب نبود

حمیدرضا نوربخش(مدیرعامل خانه موسیقی ایران) در ادامه این مراسم در جایگاه سخنرانی قرار گرفت و گفت: باور نمی کردم روزی که علی مرادخانی در میان ما نباشد، برای چنین مراسمی سخنرانی کنم. دل همه ما خون است. من به نمایندگی از جامعه موسیقی اینجا هستم و می گویمکه در تمام این سال ها دو پناهگاه داشتیم که یکی علی مرادخانی بود که مارا ترک کرد؛ و دیگری استاد داود گنجه ای هستند که امیدوارم همواره سلامت باشند. ما جامعه موسیقی علی مرادخانی را از سال 69 می شناسیم. از روزی که او آمد که آمدنش حکایتی داشت که اینجا مجال گفتنش نیست. پیش از آمدن ایشان مشکلی برای دو سه نفر از هنرمندان بزرگمان پیش آمده بود که آن مسائل برطرف شد و این مصادف با آمدن آقای مرادخانی به مرکز موسیقی و معاونت هنری آقای خوشرو شد. از روزی که مرادخانی آمد قدمش برای اهالی موسیقی خیر بود. اهالی موسیقی علی مرادخانی را عضو خانواده خود می دانسته و می دانند. ما فکر می کردیم علی مرادخانی تنها متعلق به جامعه موسیقی است اما بعدا دیدیم در همه شاخه های هنری از جمله تاتر، سینما و تجسمی با او رفاقت دارند. مگر می شود شخصی چنین زندگی کند؟

 

وی افزود: علی مرادخانی یک نام بود، یک منصب نبود. او برای همه قابل احترام بود و حرفی که میزد حرف اش شنیده می شد. انسانی باتدبیری بود و به واقع تکیه گاه ما بود که ما یکی از ستون ها و تکیه گاه هایمان را از دست دادیم. برای استاد گنجه ای آرزوی سلامتی می کنم که در این سی و یک سال همدوش آقای مرادخانی برای حل مشکلات اهالی موسیقی فعالیت کردند.

 

نوربخش در ادامه صحبت هایش افزود: علی مرادخانی از سال 83 در مرکز موسیقی حضور نداشت و سمتی هم نداشت و حدود 8-9 سال در موزه موسیقی بود. جالب است که در همه آن سال ها جامعه موسیقی برای همه امورشان به علی مرادخانی مراجعه می کردند. از عاشیق های آذربایجان تا هنرمندان کردستان و بدون اغراق بگویم همه هنرمندان کشور به او مراجعه می کردند. هیچ کس نمیدانست که او چه سمتی دارد و همین اواخر یکی از هنرمندان نواحی فکر می کرد ایشان وزیر است. نگاه هنرمندان موسیقی به او اینگونه بود.

 

نوربخش در باره ویژگی شجاعت مرادخانی در تصمیم گیری هایش گفت: شجاعتی که آقای مسجد جامعی فرمودند به درستی بود. روزی که زنده یاد همایون خرم از دنیا رفت، در دولت دهم اجازه نمی دادند استاد شجریان جایی حضور پیدا کند و بخواهد بخواند. با زنده یاد مرادخانی شب قبل از تشییع صحبت کردیم و من گفتم استاد شجریان تصمیم دارند به مراسم تشییع بیایند و می خواهند آواز بخوانند. ایشان هم قبول کردند. بعد از مراسم، برخی مسئولان آن روز آقایان و مرادخانی را بازخواست کردند که چرا آقای شجریان آواز خواند. علی مرادخانی شجاعت داشت و هزینه می داد. جای او بسیار خالی است و این ضایعه را به همه و بخصوص خانواده او تسلیت می گویم.

 

در ادامه مراسم خشایار اعتمادی، خواننده موسیقی پاپ نیز نکاتی را درباره تصمیمات مرادخانی در دوره ای که تصدی مدیرکلی مرکز موسیقی را بر عهده داشت و کمک هایی که به پیشرفت و انتشار موسیقی پاپ کرر، اشاره کرد. در پایان مراسم محمدمرادخانی به مایندگی از خانواده اش از حضور مردم در این مراسم و همچنین افرادی که در روزهای بیماری پدرش کمک کرده بودند تشکر و قدردانی کرد.

 

پس از پایان سخنرانی ها نماز بر پیکر علی مرادخانی به امامت حجت الاسلام دعایی اقامه و پیکر او در قطعه 20 بهشت زهرا بخاک سپرده شد.



تبلیغات