1400/3/30 : یکشنبه
تاریخ ارسال : 1400/02/22    

حمیدرضا نوربخش:

بزرگترین میراث عبدالوهاب شهیدی ساز و آواز اوست

مدیرعامل خانه موسیقی در مراسم تشییع پیکر عبدالوهاب شهیدی گفت: بزرگترین میراث شهیدی ساز و آواز اوست؛ اگر بخواهیم پاسدار نام و یاد او باشیم باید موسیقی مان را گرامی داشته و آواز را به عنوان یک میراث کهن نگاه داریم.
بزرگترین میراث عبدالوهاب شهیدی ساز و آواز اوست

مدیرعامل خانه موسیقی در مراسم تشییع پیکر عبدالوهاب شهیدی گفت: بزرگترین میراث شهیدی ساز و آواز اوست؛ اگر بخواهیم پاسدار نام و یاد او باشیم باید موسیقی مان را گرامی داشته و آواز را به عنوان یک میراث کهن نگاه داریم.

 

مراسم تشییع پیکر زنده یاد عبدالوهاب شهیدی(خواننده پیشکسوت موسیقی ایرانی) ساعت 10 صبح 22 اردیبهشت ماه در قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) برگزار شد. در این مراسم که به دلیل محدودیت های کرونایی با رعایت فاصله گذاری اجتماعی برگزار شد جمعی از مسئولان فرهنگی، هنرمندان و علاقمندان حضور داشتند.

 

 

در ابتدای فاضل جمشیدی که اجرای مراسم را به عهده داشت شعری از فریدون مشیری قرائت کرد وسپس از نیکنام حسینی‌پور مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت برای سخنرانی دعوت کرد. حسینی گفت: استاد شهیدی یک قرن، زندگی کرد و نزدیک هشتاد سال از موسیقی هم میراث داری و هم میراث بانی کرد. به طوری که سالهاست در خاطره جمعی همه ایرانیان جا گرفته است. البته ما با نسلی رو به رو هستیم که تکرار نشدنی هستند اما امیدوارم حوزه فرهنگ و هنر بتواند افراد جدیدی را به جامعه موسیقی معرفی کند.

 

وی افزود: اوایل سال جاری بود که به همراه استاد حسن ناهید افتخار داشتم که در منزل استاد شهیدی حضور پیدا کنم و وقتی تعدادی از دوستان برنامه‌هایی را اجرا کردند، احساس می کردم روح او دوست دارد با آن‌ها همراهی کند اما جشمش همراه نیست. امسال هم ما دوست داشتیم در مهرماه صدمین سال تولد این هنرمند را در موسسه هنرمندان پیشکسوت برگزار کنیم که متاسفانه امکان پیدا نکردیم اما امیدواریم به زودی آثار ادبی و موسیقایی استاد شهیدی را در موسسه هنرمندان پیشکسوت گردآوری و منتشر کنیم.

 

حمیدرضا نوربخش: عبدالوهاب شهیدی بزرگ قبیله آواز ایران بود

حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی سخنران بعدی این مراسم بود. نوربخش در ابتدای سخنانش با توجه شرایط ویژه محدودیت های کرونا، از کسانی که عاشقانه برای تشییع پیکر زنده یاد شهیدی به قطعه هنرمندان آمدند تشکر کرد و گفت:عبدالوهاب شهیدی بزرگ قبیله آواز ایران بود. بزرگترین میراث شهیدی ساز و آواز اوست که نزدیک به هشت دهه این میراث ساری و جاری بوده و برای نسل‌های بعدی به یادگار باقی می‌ماند و آنچه او بیش از همه چیز سفارش می‌کرد پاسداری از همین میراث بود. اگر بخواهیم پاسدار نام و یاد شهیدی باشیم، باید موسیقی مان را گرامی بداریم. ما باید آواز را به عنوان یک میراث کهن نگه داریم.

 

نوربخش با اشاره به شرایط نامطلوب ارائه موسیقی های بی هویت در جامعه گفت: متاسفانه شرایط امروز موسیقی ما خوب نیست و هر روز گوش مردم از موسیقی ای که میراث شهیدی‌ها ست فاصله می‌گیرد. نسل جوان ما به سمتی می‌رود که باعث نگرانی همگان است. این موسیقی‌های بی‌شناسنامه و بی‌هویتی که امروز بیش از همه چیز در فضای مجازی جاری است و با لایک های چندصدهزار نفری به آن توجه می‌شود، باعث شرم تاسف و غصه است.

 

وی افزود: می‌دانم غصه عبدالوهاب شهیدی هم همین بود. گرچه چراغ موسیقی اصیل ما فروزان است و فروزان خواهد ماند. موسیقی اصیل ما از بین رفتنی نیست، اما این مخاطب محدود هم شایسته این کشور نیست.

 

مدیرعامل خانه موسیقی گفت: وقتی از میراث کهن سخن می‌گوییم و می‌خواهیم بر آئین‌های کهن پای‌فشاری کنیم، نمی‌توانیم به درون مایه‌ی این میراث بی توجه باشیم. اگر یلدا را گرامی می‌داریم این یلدا یک آئین در درون خودش دارد و بدون حافظ، سعدی و شاهنامه چه معنایی می‌تواند داشته باشد. متاسفانه به محتوای آئین‌ها توجه نمی‌شود و فقط یک صورت از آنها یاد آوری می شود که این زیبنده نیست.

 

نوربخش افزود: همه باید احساس مسئولیت کنیم زیرا این باری است بر دوشِ همه ما که دلمان برای موسیقی اصیل ایرانی می‌تپد.ما باید به خودمان، فرزندانمان و پیرامونیان‌مان این را یادآوری کنیم. وقتی آواز نگه داشته شود، از ادبیات ما پاسداری می‌شود. چیزی که همواره استاد عزیزمان روانشاد محمدرضا شجریان و بسیاری از بزرگان موسیقی ما هم روی آن تاکید داشتند. آواز یکی از مواریثی است که ادبیات و شعر مارا تا امروز نگه داشته است و می‌تواند آن  را برای نسل‌های بعد جریان و امتداد دهد.

 

نوربخش در ادامه سخنانش به جنبه‌های مختلف شخصیت عبدالوهاب شهیدی پرداخت و افزود: عبدالوهاب شهیدی باعزت زیست و باعزت هم رفت. همه قبیله‌ی‌ او عالمان دین بودند. پدرش روحانی جلیل‌القدری بود که صد سال پیش زبان فرانسه و انگلیسی می دانست. یک روحانی روشن ضمیر، روشن فکر و شاعر بود. این نوع تربیت در عبدالوهاب شهیدی هم برای او شخصیتی فرزانه و ادیب ساخت که در هنرهای مختلف دستی داشت. او سابقه هنرهای نمایشی داشت، شاعر بود و نوازندگی می‌کرد. شاید بتوان گفت او تنها کسی بود که در زمان خود عود را ایرانی می‌نواخت.

 

نوربخش در پایان سخنانش گفت: او صدای مخملین  و گرم داشت که در عمق جان همه دوستداران موسیقی اصیل ایرانی نفوذ می‌کرد.

حسن ناهید: شاید صدها سال بگذرد تا مانند شهیدی در موسیقی ما پیدا شود

حسن ناهید نوازنده پیشکسوت نی که به دلیل ضعف جسمانی نتوانسته بود در مراسم حضور پیدا کند، در یک فایل صوتی خطاب به مخاطبان حاضر در مراسم گفت:  مرگ استاد بزرگ آواز ایران مایه بسیار ناراحتی برای من بود. چون من حدود ۶۰ سال افتخار دوستی با او را داشتم و از این خبر بسیار ناراحت شدم. من آرزو داشتم که استاد شهیدی را در ۱۲۰ سالگی می‌دیدم چرا که شاید صدها سال بگذرد تا افرادی مانند شهیدی در موسیقی ایرانی ما پیدا شود. او هنرمندی بود که عود را از نوای عربی دور کرد و ساز را به شکل و شمایل متناسب با موسیقی ایرانی درآورد.

 

در ادامه مراسم فریدون عبدلی از دوستان نزدیک مرحوم عبدالوهاب شهیدی نیز در این مراسم ضمن اجرای یک قطعه آوازی گفت: من امروز آمدم تا بدرقه کنم هنرمندی را که مرید او بودم. من امروز آمدم تا با او وداع کنم. اما مگر می‌شود او را فراموش کنم. من چه شب‌ها و چه روزهایی در محضرش زانو زدم و از او موسیقی و طرز زیبای درست بیان شعر را چشیدم و با نوای ملکوتی و نگاه‌های مظلومانه‌اش در هنگام خوانندگی بیان مولانا برایم مفهوم پیدا کرد. به راستی که آواز شهیدی نوای ملکوتی و آسمانی بود و با زخمه‌های عودش جان را صفا می‌داد.

 

سپس ناهید جباری قطعه شعری را به بهانه آیین خاکسپاری عبدالوهاب شهیدی در جوار مزار فرامرز پایور قرائت کرد.

 

در ادامه مراسم حسین علیشاپور (خواننده موسیقی ایرانی) با همراه احسان لیوانی (نوازنده نی) قطعه ای را به یاد عبدالوهاب شهیدی اجرا کردند.

 

علیرضا افتخاری: شهیدی استاد صاحب فن بود که با صلابت زندگی کرد

 علیرضا افتخاری (خواننده موسیقی ایرانی) هم در این مراسم گفت: من شیفته مرحوم عبدالوهاب شهیدی بودم، من شیفته شخصیت والای او بودم. او دارای شخصیت بسیار بزرگ و بلندی بود که هیچ گاه فراموش نمی‌کنم. او یک استاد صاحب فن بود که با صلابت زندگی کرد. او شخصیت بزرگی داشت که به اعتقاد من بالاتر از موسیقی بود و من بر این باورم اگر در پزشکی هم وارد می‌شد، او تبدیل به یک متخصص بزرگ می‌شد.

 

افتخاری در ادامه با همراهی احسان لیوانی (نوازنده نی) قطعه مشهور عبدالوهاب شهیدی با عنوان «آن نگاه گرم تو» را اجرا کرد.

 

آخرین سخنران مراسم شاهرخ شهیدی فرزند مرحوم عبدالوهاب شهیدی بود او با قدردانی از تمامی افرادی که در مراسم خاکسپاری پدرش حضور پیدا کرده بودند، گفت: من هفتاد سال است که در کنار پدرم حضور داشتم و حالا باید به شما چه بگویم که او در اینجا آرمیده و من اینجا با شما سخن می‌گویم. ما امروز به سوگ هنرمندی نشسته‌ایم که نیازی به معرفی ندارد. من از طرف خودم و خانواده خودم صمیمانه‌ترین قدردانی‌ها را می‌کنم که در این چند روز همراه ما بودید.

 

در ادامه نماز میت به امامت حجت‌الاسلام دعایی اقامه شد و سپس پیکر زنده یاد عبدالوهاب شهیدی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا  و در جوار مقبره زنده یاد فرامرز پایور(موسیقیدان برجسته و از یاران دیرینه شهیدی) بخاک سپرده شد.



تبلیغات