1401/9/10 : پنجشنبه
تاریخ ارسال : 1401/06/02    

عباس احمدی لاله‌زار از پیشکسوتان موسیقی ایرانی درگذشت

عباس احمدی لاله‌زار از پیشکسوتان موسیقی ایرانی در ۱۰۱ سالگی درگذشت.
عباس احمدی لاله‌زار از پیشکسوتان موسیقی ایرانی درگذشت

 

 

عباس احمدی لاله‌زار از پیشکسوتان موسیقی ایرانی در ۱۰۱ سالگی درگذشت.

 

به گزارش خانه مکوسیقی ایران، زنده یاد عباس احمدی لاله‌زار در سال 1300 خورشیدی در شهر مشهد متولد شد. او تحصیلات ابتدایی را در دبستان علمیه و متوسطه در دبیرستان‏های فردوسی و شاهرضا (ع) به پایان برد. صدای خوب و رسا در خانواده او موروثی بود و مادر و دایی ایشان از صدای بسیار خوبی بهره‏مند بودند، به طوری که در زمان مظفرالدین شاه، دایی او با صدای خوب و رسایی که داشت یکی از اذان‏‌گوهای خوب شهر سیرجان بوده است.

 

 عباس احمدی از کودکی به دنبال پدر در شهر مشهد به جلسات نوحه‏‌خوانی، سینه‏‌زنی و جلسات قرآن رفت و از همان کودکی شروع به خواندن اشعار مذهبی در این مجالس کرد. صدای خوب وی خیلی زود طرفداران فراوان پیدا کرد به طوری که در مدرسه و  در مسابقات شاهنامه‏‌خوانی مشهد نفر اول شد و برای خواندن شاهنامه در جشن هزاره فردوسی انتخاب شد.

 عباس احمدی، ردیف‌‏ها و گوشه‌‏های آواز ایرانی را از روی صفحات گرامافون خوانندگانی نظیر: جواد بدیع‏‌زاده، سید حسین طاهرزاده، قمرالمولک وزیری، تاج اصفهانی، ادیب خوانساری، روح‏‌انگیز و تعداد دیگری از نام‏‌آوران موسیقی سنتی ایران فراگرفت و سعی می‏‌کرد که از مکتب هر یک از ایشان بهره‏‌ای گیرد. وی از کلاس ششم ابتدایی با یکی از همکلاسی‏‌های خود که مشق تار می‏ک‌رد آشنا شد و به نواختن این ساز علاقمند شد و از آن زمان به یادگیری این ساز پرداخت. پس از ورود به دانشسرا جهت تحصیلات عالیه، هفته‏‌ای یک ساعت از کلاس درس موسیقی که معلم آن هنرمندی به نام مبشری بود و سرود و تئوری علم موسیقی را به دانشجویان می‌‏آموخت، بهره برد.

 پس از مدتی به مشهد منتقل شد و در محافل فرهنگی و هنری این شهر مشغول نوازندگی و خواندن شد و در سال 1330 به تهران منتقل و به وزارت آموزش و پرورش رفت و با سمت ناظم دبستان‏‌های اوحدی و کاخ مشغول خدمت شد.  در سال 1343 از دانشگاه تهران موفق به اخذ درجه‏ی لیسانس باستان‏شناسی شد. ولی هیچگاه موسیقی اصیل سنتی ایران که با خون او عجین شده، از وجود و تار و پود او بیرون نرفت و روز به روز عشق و علاقه او به این هنر والا و عاطفی افزون‏تر شد؛ به طوری که هر وقت احساس تنهایی می‏‌کرد ساز تار را چون دوستی دیرینه و باوفا در آغوش می‏‌گرفت و با آن به راز و نیاز می‌پرداخت و با خواندن اشعاری از مولانا، سعدی و حافظ از گذشته‌‏ها و خاطره‌‏های خود یاد می‏‌کرد.

 

«وی علاوه بر نواختن تار با نواختن ویولن نیز آشنایی داشت، موسیقی را فقط به خاطر نفس موسیقی و دل خود فراگرفت و دنبال کرد و یکی از چهره‏‌هایی بود که در موسیقی سنتی، به شیرین‏‌نوازی و مناسبت خوانی در محافل دوستان و آشنایان مشهور بود.»

 

 زنده یاداحمدی لاله زار  طی حداقل هشت دهه حضور در جامعه موسیقی ایران، با بسیاری از شعرا، تصنیف سازان، خوانندگان و استادان موسیقی حشر و نشر داشت و مورد احترام بسیاری از ایشان از جمله، آقایان بنان، شجریان، فریدون‌ مشیری، معینی کرمانشاهی، تجویدی، یاحقی بود و تا آخرین روزها فعال و پر جنب و جوش زندگی می کرد» و روز سی و یکم مردادماه در سن صد و یک سالگی در تهران درگذشت.

 

مراسم تدفین این هنرمند روز جمعه ۴ شهریورماه  ساعت ۱۰ صبح در قطعه هنرمندان بهشت زهرا برگزار می‌شود.

خانه موسیقی ایران درگذشت این هنرمند را به جامعه موسیقی و خانواده محترم ایشان تسلیت می گوید.



تبلیغات