1399/6/31 : دوشنبه
تاریخ ارسال : 1399/06/15    

دولت فقط حرف می‌زند

مجید رجبی ‌معمار، مدیرعامل خانه هنرمندان ایران معتقد است، دولت در حوزه فرهنگ و هنر و بخش خصوصی ایفای نقش مثبتی نداشته است.
دولت  فقط حرف  می‌زند

مجید رجبی ‌معمار، مدیرعامل خانه هنرمندان ایران نیز معتقد است، دولت در حوزه فرهنگ و هنر و بخش خصوصی ایفای نقش مثبتی نداشته است.

 

به گزارش سایت خانه موسیقی به نقل از روزنامه اعتماد، مجید رجبی معمار (مدیر عامل خانه هنرمندان ایران) گفت: «وضعیتی در جهان به وجود آمده و ایران نیز متاثر از همین وضعیت است و هیچ‌کس هم پیش‌بینی آن را نمی‌کرد؛ همه با خوشبینی تلاش کردیم که در طول یکی، دو ماه از پس این ویروس عجیب بربیاییم ولی می‌بینیم که کرونا خودش را با همه شرایط جغرافیایی و آب و هوایی و ژنتیکی تطبیق می‌دهد و بزرگان عرصه بهداشت در جهان همین اواخر اعلام کردند که هنوز در آغاز راه هستیم و خیلی چیزها ناشناخته مانده است. به هر حال ما بعد از کرونا در یک جهان جدید زندگی می‌کنیم و باید به سرعت خودمان را با این شرایط تطبیق دهیم و برای شرایط پیچیده‌تر از این هم آماده شویم.

 

دولت به‌رغم تلاش‌ها و مشکلاتی که داشته در حوزه فرهنگ و هنر و بخش خصوصی ایفای مسوولیت قابل‌ توجه و مثبتی نداشته است. صرفا چند دستورالعمل دادند که تئاتر و سینما می‌توانند، فعالیت کنند و گالری‌ها باز شوند؛ مجموعه‌ای مثل تماشاخانه ایرانشهر اگر هر روز بخواهد چنین پروتکلی را رعایت کند و این امکانات بهداشتی را فراهم آورد، هزینه‌ای سنگین را متحمل خواهد شد در حالی‌که باید دخل و خرجش را خودش تامین کند. شاید انجام چنین کارهایی برای جاهایی مثل حوزه هنری که از بودجه بیت‌المال استفاده می‌کنند مقدور باشد که البته آنها هم نتوانستند و نکردند؛ ولی بخش خصوصی مثل خانه هنرمندان ایران در ۵ ماه گذشته برای تامین حقوق کارکنانش هم دچار مشکل بوده است. پرداختی ما به پرسنل مجموعه فقط در حدی بوده که خانه هنرمندان ایران تعطیل نشود چون خانه هنرمندان ایران یک مجموعه شاخص در حوزه فرهنگ و هنر کشور است و تعطیل کردن آن راحت نیست.  شرایط بسیار سختی است و دولت هیچ کمکی نمی‌کند جز اینکه یک‌سری حرف‌های بی‌نتیجه را مطرح می‌کند. ماه‌هاست می‌گویند به کارفرمایان در بخش‌های مختلف از جمله فرهنگ و هنر اگر کارکنان خود را اخراج نکنند،کمک می‌کنیم؛ این کمک‌ها کجاست؟ ما و تمام گالری‌های خصوصی و سالن‌های تئاتر درخواست خود را ثبت کرده‌ایم اما دریغ از یک ریال کمک که از جانب دولت صورت گرفته باشد. نه وام داده‌اند و نه کمک بلاعوض. اگر وامی داده شود هم باید پرسید، بازپرداخت آن از کدام درآمد قرار است اتفاق بیفتد؟ ما غریبه نیستیم و می‌دانیم دولت و مجموعه اقتصاد کشور با چه مشکلاتی دست و پنجه نرم می‌کند، از شرایط جهانی آگاهیم، شرایط سیاسی و استراتژیک ایران و تحریم‌ها و مسائل داخلی و بین‌المللی را هم می‌دانیم؛ اما به هر حال باید با تغییر یک‌سری اولویت‌ها که در تخصیص اعتبارات و بودجه صورت می‌گرفته است، این مشکلات را برطرف کنیم.  وقتی اسم فرهنگ و هنر می‌آید، ذهن افراد به سمت سوپراستارهای سینما و چهره‌های شاخص عرصه‌های مختلف هنری می‌رود و گمان می‌کنند همه اهالی فرهنگ و هنر وضعیت مساعدی دارند. در حالی‌که چنین افرادی اندک‌شمارند و آنها هم پیش‌تر در جاهایی سرمایه‌گذاری کرده‌اند وگرنه همین افراد هم اگر صرفا در انتظار دستمزد بازیگری بودند برخلاف تصور رایج برای امرار معاش به مشکل برمی‌خوردند. اغلب هنرمندان مشکلات زیادی دارند از جمله در عرصه سینما که در حال حاضر بسیاری از عوامل پشت ‌صحنه بیکار شده‌اند.»

 

مردم در خانه بمانند یا سالن‌های تئاتر را پر کنند؟

 

به گفته این مدیر «در مورد سالن‌های تئاتر دوباره همان بحث رفع مسوولیت مطرح است»؛ او می‌افزاید:«یعنی مرکز هنرهای نمایشی و معاونت هنری و وزارت ارشاد و دولت رفع مسوولیت می‌کنند و می‌گویند ما که اجازه از سرگیری فعالیت‌های تئاتری را صادر کرده‌ایم؛ این در حالی است که نمایش‌های ما حتی زمانی که سالن پر از تماشاگر بود یا اجرای اضافه داشتند باز هم دخل و خرج‌شان متناسب نبود، چه رسد به شرایط فعلی. از طرف دیگر ما با یک پارادوکس دایمی روبه‌رو هستیم؛ کرونا دوباره اوج گرفته است و رسانه‌ها مدام تبلیغ می‌کنند که جز برای کارهای بسیار ضروری از خانه خارج نشوید و از طرف دیگر گفته می‌شود، تئاتر را رونق ببخشید آن‌هم با نصف ظرفیت سالن. اینها با هم قابل جمع شدن نیست.»

 

«جدول برنامه‌های تماشاخانه ایرانشهر تا پایان سال مشخص بود ولی همه گروه‌ها واهمه دارند؛ پیش از هر چیز نگران همه‌گیری کرونا هستند و بعد اینکه سرمایه‌گذاران دیگر حاضر به سرمایه‌گذاری نیستند و گروه‌ها نمی‌توانند از پس هزینه عوامل کار برآیند. ما با گروه‌های مختلف صحبت کردیم و همه می‌گویند، منتظریم ببینیم شرایط چطور پیش می‌رود و اگر در آبان و آذر شرایط بهتر شد وارد نوبت اجرا خواهیم شد. وضعیت اغلب سالن‌های تئاتر به همین صورت است و اندک اجراها هم تماشاگر زیادی نداشته‌اند.

 

نه شرایطی بهداشتی و نه شرایط اقتصادی به ما اجازه فعالیت نمی‌دهد و مجموعه وزارت ارشاد هم هیچ نوع کمک واقعی و جدی را پیش‌بینی نکرده است. این کار نیاز به حمایت دارد و ما هم به مسوولان ارشاد اعلام کرده‌ایم و منتظریم که آنها کمکی بکنند و تا حالا خبری از کمک نشده است. واقعیت این است که سرمایه‌گذاران بسیار کمی وجود دارند که صرفا به عشق هنر وارد کار شوند. به هر حال اکثر آنها می‌خواهند حداقل اصل سرمایه برگردد تا کار بتواند ادامه پیدا کند. در شرایط فعلی ریسک سرمایه‌گذاری بالاست و تاکنون کسی حاضر به چنین کاری نشده است. البته در تهران شهرداری به‌رغم مشکلاتی که خودشان دارند به برخی انجمن‌ها و خانه‌های فرهنگی- هنری کمک‌هایی جزیی کرده‌اند. بنیاد مستضعفان هم در حدی که برایش مقدور بوده یک بار کمک به اهالی سینما و تئاتر داشته و جا دارد از این دو نهاد تشکر کنیم. در این اوضاع غریب و این شرایط سخت هر کمکی هرچقدر که باشد، ارزشمند است.»

مشکلات با حرف‌های مطنطن برطرف  نمی‌شود

 

در مورد گالری‌ها باز هم مساله پروتکل‌های بهداشتی مطرح است. سعی می‌کنیم پروتکل‌های بهداشتی را به بهترین نحو اجرا کنیم و جدا از هنرمندان و مخاطبان مجموعه به فکر سلامت پرسنل خانه هنرمندان ایران و خانواده‌های آنها هستیم. از نظر بهداشتی مقدمات کار را فراهم کرده‌ایم؛ فضای خانه هنرمندان ایران به دفعات ضدعفونی شده است و وسایل استریلیزه کردن را فراهم کرده‌ایم. اما به هرحال به افراد توصیه می‌شود جز در موارد ضروری از محل زندگی خود خارج نشوند و این تناقض وجود دارد. ما هیچ اجباری برای برگزاری نمایشگاه‌ها نداریم و همزمان تلاش می‌کنیم، گالری‌ها شرایط خوبی داشته باشند.
بخش بزرگی از گالری‌های موجود متعلق به بخش خصوصی است. برخی از آنها ساختمان‌های قدیمی را با هزینه‌ای هنگفت اجاره و آماده‌سازی کرده‌اند اما در حال حاضر مشکلات زیادی دارند. برخی گالری‌ها کلا تعطیل شده‌اند و امیدی نیست که با این شرایط بتوانند دوباره به کار خود ادامه دهند. تعداد اندکی که کار را دوباره شروع کردند هم با استقبال چندانی روبه‌رو نشده و فروش اندکی داشته‌اند. برخی دیگر هم سراغ گالری مجازی رفته‌اند و نمایشگاه‌های خود را به این‌صورت برگزار می‌کنند. ما نیز از گالری‌های خانه هنرمندان ایران تصویربرداری می‌کنیم تا آثار ارایه ‌شده را در فضای مجازی نیز در معرض دید علاقه‌مندان قرار دهیم.
به هر حال هم ما و هم انجمن‌ها و خانه‌های فرهنگی و هنری تلاش می‌کنیم، چراغ خانه هنرمندان ایران را روشن نگه داریم. همچنان که نمایشگاه تصویر سال که پیش از عید به‌دلیل کرونا تعطیل شده بود را ادامه دادیم و پس از آن هم دو نمایشگاه دیگر برگزار کردیم؛ نمایشگاه عکس فیلم «درخت گردو» و نمایشگاه عکس «سیلاب ۹۸-۹۷». ما می‌دانیم و دولت و وزارت ارشاد هم بدانند که شرایط بسیار دشوار است و این مشکلات صرفا با سخن‌های امیدبخش و حرف‌های مطنطن برطرف نخواهد شد. باید در تخصیص بودجه و اولویت‌بندی‌ها بازنگری شود.

 

خانه هنرمندان ایران به عنوان یک نهاد فرهنگی غیردولتی و غیرانتفاعی و غیرسیاسی که به کلیت جامعه هنری کشور تعلق دارد، هیچ زمان هیچ ردیف بودجه‌ای از بودجه عمومی کشور نداشته است. ما باید از طریق اجاره سالن‌ها، فروش بلیت، اجاره فضاهایی مثل رستوران گیاهی و… منابع خودمان را تامین کنیم. در ۵ ماه گذشته هم به‌ دلیل شیوع کرونا رستوران‌ها تعطیل بوده و از چند هفته پیش مجددا آغاز به کار کرده‌اند که با استقبال خاصی رو به‌رو نشده‌اند.

 

کمک وزارت ارشاد در یک سال: ۵۰ میلیون در دولت و وزارت ارشاد دو گونه بودجه وجود دارد؛ نخست بودجه اختصاصی تشکل‌ها و بخش‌های دولتی و سازمان‌های دولتی است. مثلا معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد یا بنیاد فارابی سالانه بودجه اختصاصی دارند. اما به جز آن، بودجه‌ای در اختیار فارابی قرار می‌گیرد برای کمک به سینما. یعنی همه ساله بودجه‌ای سنگین به وزارت ارشاد داده می‌شود که برای مصارف داخلی وزارتخانه نیست بلکه بودجه کمک‌های فرهنگی است و وزارت ارشاد تصمیم می‌گیرد که آن  را در اختیار چه نهادهایی قرار دهد. سال‌هاست مدیران مختلف خانه هنرمندان ایران تلاش کرده‌اند، ردیف بودجه‌ای از کمک‌های وزارت ارشاد به این مجموعه اختصاص داده شود اما موفق نشده‌ایم.

 

کل بودجه‌ای که سال گذشته از وزارت ارشاد به خانه هنرمندان ایران کمک شده ۵۰ میلیون تومان بوده که امروزه هزینه ساخت یک تئاتر درجه ۳ است. فقط برای خانه‌های هنری قدیمی مثل خانه موسیقی و تئاتر و سینما آب ‌باریکه‌ای از این بودجه جریان داشته است. رقمی که این خانه‌ها دریافت می‌کنند هم نسبت به بودجه کمک‌های فرهنگی که در اختیار وزارت ارشاد قرار دارد بسیار ناچیز است. انجمن‌های تجسمی بودجه‌ای ندارند مگر اینکه به ‌صورت مقطعی کمکی به آنها صورت بگیرد. شهرداری تهران چیزی حدود یک پنجم هزینه‌های ما در طول سال را تامین می‌کند و در شرایط کنونی هم بر اساس قول‌هایی که شهرداری داده، کار را ادامه داده‌ایم و برای بعد از آن نمی‌دانیم چه باید کرد در حالی که شهرداری تهران هم از ابتدای سال ۹۹ هیچ‌گونه کمک مالی به خانه نداشته است.

وزارت ارشاد باید در اولویت‌هایش بازنگری کند

در شرایط فعلی باید اولویت‌بندی شود و مشخص باشد چه کارهایی اولویت دارد. وزیر ارشاد خود جزو علما هستند و از قاعده «الاهم فالاهم» آگاهند. باید دید کار برخی نهادها و دستگاه‌ها که بودجه‌های کمکی چند میلیاردی و چند ده میلیاردی دریافت می‌کنند، چقدر اولویت دارد. جاهایی که کار محوری می‌کنند و ارتباطات مردمی بیشتری دارند و تاثیرگذارند باید بیشتر مورد توجه قرار بگیرند. در بین معاونت‌های مختلف وزارت ارشاد هم باید اولویت‌بندی صورت بگیرد و این کار باید در تمامی وزارتخانه‌ها  اتفاق بیفتد.

 

اگر کرونا موجب سردرگمی شده باشد برای یکی، دو ماه می‌توان این عذر را پذیرفت. ما الان پنجمین ماه کرونا را پشت سر گذاشته‌ایم و این وضعیت در دولت نسبت به سایر مشاغل هم دیده می‌شود. گفته شد، بیمه بیکاری به افراد تعلق می‌گیرد اما چه کمکی صورت گرفت؟ پس از ۳ ماه تاخیر به برخی افراد بیکار شده ۵۰۰ هزار تومان کمک شده است و نهایت کمک حدود یک میلیون تومان برای ماه فروردین و یک میلیون و دویست هزار تومان برای اردیبهشت بوده است. کسی که چند ماه بیکار بوده حتی اگر همان دو میلیون و نهصد هزار تومان را هم دریافت کرده باشد، چطور زندگی خود را گذرانده است؟

 

دولت نشان داده در بخش‌های مختلف و از جمله اقتصاد کم‌توان است و فقط حرف می‌زند و تماشا می‌کند. دولت مسوول است اما خود در جایگاه پرسشگری ایستاده است و گله هم می‌کند و پیشنهاد هم می‌دهد تا دیگران به آن عمل کنند؛ گویا از اوضاع خبر ندارند و حتی خرید هم نمی‌کنند. به میدان میوه و تره‌بار هم که بروید، متوجه می‌شوید قیمت‌ها حداقل دو برابر ۶ ماه پیش شده است. میدان میوه و تره‌بار که کالای لوکس عرضه نمی‌کند و مشتریانش طبقه متوسط و متوسط به پایین هستند چه برسد به بخش‌های آزاد اقتصاد.

 

عملکرد خانه هنرمندان مورد حسادت است

ما در خانه هنرمندان ایران تا آخرین رمق تلاش خواهیم کرد که از تعطیلی مجموعه جلوگیری کنیم. اما به هر حال امکانات‌مان محدود و شرایط هم بسیار دشوار است. ما روزهای سخت دوران جنگ را هم تجربه کرده‌ایم ولی اکنون شرایط دچار تغییر شده است. اخیرا جلسه‌ای با دکتر حناچی، شهردار تهران برگزار کرده‌ایم و با توجه به پیشینه فرهنگی ایشان، توقع بیشتری هم از شهردار تهران داریم تا خانه هنرمندان ایران هرگز به سمت تعطیل شدن پیش نرود. خیلی‌ها بدشان نمی‌آید خانه هنرمندان ایران تعطیل شود؛ بخشی از آن به ‌دلیل حسادت است؛ خیلی‌ها چشم دیدن این مجموعه را ندارند چون خانه هنرمندان ایران با کمترین هزینه چنین عملکردی دارد؛ کل هزینه خانه هنرمندان ایران و تماشاخانه ایرانشهر در طول یک سال معادل هزینه‌ای است که صرف فقط یکی از این جشنواره‌های بی‌کیفیت می‌شود.  بزرگ‌ترین اساتید فرهنگ و هنر کشور به خانه هنرمندان ایران می‌آیند  بدون اینکه چشمداشت مادی داشته باشند چون اینجا را خانه خودشان می‌دانند. به همین دلیل است که خیلی‌ها نسبت به این مجموعه حسادت می‌ورزند.

 

خانه هنرمندان ایران سیاسی عمل نمی‌کند

عهد ما در خانه هنرمندان ایران از روز اول این بوده که غیرجناحی عمل کند و غیرانتفاعی و متعلق به همه مردم ایران و جامعه هنری باشد. پس سرپا نگه داشتن این مجموعه کار بسیار دشواری است. همزمان موسسات و نهادهای دیگر با امکانات فراوان و بودجه‌های هنگفت و فضاهای بزرگ وجود دارند که سوت و کورند و اقبالی نسبت به آنها وجود ندارد. آنها با وجود امکانات و فضاهایی که در اختیار دارند، گاهی برنامه‌های خود را در خانه هنرمندان ایران برگزار می‌کنند چون در آنجا مخاطبی ندارند.

 

از رییس سازمان برنامه و بودجه، دکتر محمدباقر نوبخت گلایه شدید داریم؛ من ۳ سال است، پیگیری می‌کنم و نمی‌خواهم این پیگیری از کانال‌های غیرمستقیم باشد ولی وقتی به ما داده نمی‌شود. وزیر کنونی بهداشت، دکتر نمکی، چند سال پیش در مقام معاون فرهنگی و اجتماعی سازمان برنامه و بودجه کشور در خانه هنرمندان حاضر شد و قول‌های زیادی داد اما هیچ‌یک از آن قول‌ها صورت عملی پیدا نکرده است.  ما ردیف بودجه دولتی نمی‌خواهیم اما چرا نباید یک ردیف بودجه کمکی به خانه هنرمندان ایران اختصاص یابد؟ در حالی‌که این‌ همه نهاد فرهنگی ردیف بودجه دارند. ما کاملا برنامه‌ریزی‌شده، عمل می‌کنیم و می‌دانیم چه می‌خواهیم بکنیم. به هر حال بسیاری از افراد دغدغه فرهنگ و هنر ندارند. خانه هنرمندان ایران هیچ جهت‌گیری جناحی و سیاسی ندارد و این را در عمل و برنامه‌هایش نشان داده است؛  امیدوارم مسوولان فعلی هم پیش از آنکه دوران مسوولیت‌شان به پایان برسد، کاری برای این مجموعه انجام دهند.



قسمت نظرات غیر فعال میباشد

تبلیغات